Chęci zysku nie sposób nasycić. Pittakos

Instancje panowały trzy: pięść, mózg i serce. / Serce się wycofało, będąc w poniewierce. / Gdy zaś pięść z mózgiem same pozostały w parze, / oto skutek: mózg rządzi tak, jak mu pięść każe. Tadeusz Kotarbiński, Wesołe smutki

Łacno z grzechu powstanie, kto nie ma nałogu, a kto ma, niech wylezie z niego po ożogu. Wacław Potocki

Ludzie przychodzą i odchodzą, a ty nie przywiązujesz do tego większej wagi. Lecz kiedy przychodzi przyjaciel, w twoim życiu wschodzi słońce, powietrze staje się rześkie, kwiaty zakwitają, niebo się rozjaśnia, a noc staje się głębsza. Cała ziemia się ożywia i nawet ptaki śpiewają radośniej. M. J. Savage

Popie oczy, wilcze gardło, co zobaczy, to by zżarło.

Nemo timendo ad summum pervenit locum - nikt nie zdobywa szczytu bojąc się; nikt nie doszedł do celu poprzez strach. Publilius Syrus

W jeden dzień siostry z losu się poczęły. Miłość i Śmierć. Giacomo Leopardi (1789 - 1837)

Ubi amici, ibi opes - gdzie przyjaciele, tam bogactwa.

Słowo, które jest wspaniałym darem Bożym, ma być słoneczne i lecznicze. Stefan kard. Wyszyński (1901 - 1981)

Kochajmy Boga - ale niech to będzie poprzez trud naszych rąk i w pocie czoła. św. Wincenty a Paulo

Co śmierć wykosi, miłość posieje, i to jest życie. Henryk Sienkiewicz

Bat: I bat puszcza pędy, gdy natrafi na podatny grunt. Lec Stanisław Jerzy (pierw. de Tusch-Letz, 1909-1966)

Wszystko, co najważniejsze, staje się tylko raz w życiu.

A oni zachowali milczenie i w owym czasie nikomu nic nie oznajmili. Łk 9,36

W życiu politycznym roi się od strażaków, którzy odwracają wzrok, gdy tylko ujrzą gdzieś pożar. Giovanni Guareschi

Muzyka wyrasta z uczuć, ale nie może ich zastąpić. Z. Lewandowska

Honor twój, imię i chwała pozostaną na zawsze. Wergiliusz

Caseus et panis sunt optima fercula sanis - ser i chleb są najlepszymi daniami zdrowych (ludzi). (ludzi). (ludzi)

Jedyna różnica między mną a wariatem to fakt, że nie jestem wariatem. Salvador Dali

Pan Bóg nigdy nie opuszcza swojego stworzenia. To raczej człowiek porzuca swojego Stwórcę. Sören Kierkegaard